mardi 26 janvier 2010

στον εξάντα


Οι επιστήμονες θεωρούν το Μπαγκλαντές ως το σημείο 0 της κλιματικής αλλαγής.

Καθώς λιώνουν οι πάγοι, η στάθμη των θαλασσών ανεβαίνει και αυτή η παράκτια χώρα της Νότιας Ασίας βυθίζεται. Στο Μπαγκλαντές, περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται ότι πρόκειται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους μέχρι το 2050 και να γίνουν περιβαλλοντικοί πρόσφυγες.

Πρόκειται για έναν νέο και σχεδόν άγνωστο όρο, που περιγράφει, όμως, την εμφάνιση του πραγματικού προσώπου της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, μέχρι το 2050, οι οικολογικοί πρόσφυγες θα ξεπεράσουν παγκοσμίως τα 250 εκατομμύρια, περνώντας τα σύνορα των χωρών τους.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι επιπτώσεις δε θα συγκρίνονται ούτε με την πυρηνική απειλή και ο κόσμος μας θα μετατραπεί σε μια διαρκή εμπόλεμη ζώνη όπου κανείς δε θα ζει σε ειρήνη...



Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Οργάνωση θέματος & Επιτόπια Έρευνα: Γεωργία Ανάγνου / Διευθυντής Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός / Συντονισμός, Επιμέλεια Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος / Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Μοντάζ : Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μία παραγωγή της SMALL PLANET για την ΕΡΤ © 2009 - 2010

lundi 11 janvier 2010

Timbuctu


Το Τιμπουκτού, ένα απομακρυσμένο μέρος κάποτε, αναπτύχθηκε σε μια ευημερούσα πόλη με τρία πανεπιστήμια και βιβλιοθήκες με μεγάλο αριθμό χειρογράφων,οι οποίες ανακαλύφθηκαν μερικές δεκαετίες πριν από τις φημισμένες βιβλιοθήκες της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ, στην Αγγλία.
Τα πανεπιστήμια αυτά ήταν η έδρα της κλασσικής αφρικανικής φιλολογίας, της οποίας την ύπαρξη η Δύση αγνοούσε μέχρι πρόσφατα.
Η συγγραφέας Aminatta Forna, η οποία μεγάλωσε στη Σιέρα Λεόνε, ταξιδεύει στις πανέμορφες περιοχές του Τιμπουκτού σε αναζήτηση των παλιότερων συγγραμμάτων της Αφρικής και προσπαθώντας να κατανοήσει τον τρόπο συντήρησής τους. Στο δρόμο της συναντά ντόπιους που έχουν επωμισθεί με το καθήκον να στρέψουν την προσοχή του κόσμου στο θέμα αυτό. Προσπαθεί δε να βρει απάντηση στο ερώτημα πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση στην Αφρική εάν η γραμματεία του Τιμπουκτού είχε ακμάσει απ άκρη σ΄ άκρου της ηπείρου.
Το Τιμπουκτού χαρακτηρίστηκε ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς το 1988.Στη διάρκεια των τελευταίων 30 χρόνων γύρω στις 20 βιβλιοθήκες έχουν χρηματοδοτηθεί για να στεγάσουν συλλογές βιβλίων και χειρογράφων γραμμένα από τους προγόνους της πόλης. Στην πραγματικότητα υπολογίζεται ότι έχουν διασωθεί πάνω από 700.000 χειρόγραφα από τις βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων πολλά από τα οποία χρονολογούνται από το 13ο αιώνα.
Η Aminatta Forna ανακαλύπτει ότι οι άνθρωποι του Τιμπουκτού είναι περήφανοι για την κουλτούρα τους και την κληρονομιά τους. Διακατέχονται δε από μια ακατάβλητη αποφασιστικότητα να ανακαλύψουν περισσότερα γύρω από το ποιοι είναι και από πού προέρχονται μέσα από αρχαία κείμενα των προγόνων τους.

mardi 15 décembre 2009

Recontres de Bamako, οι σημειώσεις μου


Lilia Benzid, Cimetiere de Zaafrane, stele 9, 2008. Ζει στην Τυνησία


Rana el Nemr, Garden17, 2008. Ζει στο Κάιρο


Seydou kamara, Bibiana, 2008. Ζει στην Segou στο Μαλί.


Fatten Gaddes, Trance 3, 2008. Ζει στην Τυνησία.

vendredi 11 décembre 2009

talisman


Arabic is deeply rooted in my repository of memories. I often recall learning the Arabic alphabet when I was a child. It was more than a mere collection of letters. The curviness and the smoothness of the many letters together wove a story in my child’s mind: Raa was a girls’ braid, and lam was my father’s fishing hook.

We, as native Arabic speakers, rarely pay attention to our Arabic alphabet. Because we have spoken and written in Arabic all our lives, we never examine the forms and shapes of those letters.

Today, my own perception of letters has changed tremendously. I don’t see letters as figures anymore. Three years ago, I never thought about the letter nuun. Today, nuun is more than a letter. It is a crescent, a bowl of sadness, a bag of flour, and my lucky talisman!
Each letter has its own story; each articulates a rhythmic music, and each has an identity: some have one dot, while others have two, and one single letter has three dots: Thaa. And each of the three dots is different from the other!

We are used to looking at joined letters, which form words. But we hardly ever see separate letters that have been set individually. When we see faa by itself, it helps our eyes to move freely from the dot to the body forming an image in the mind. One will see a boat. While the other will see a lucky charm! Each letter is unique and has a visual impact on us.

Each has a magical power!

Calligraphy is considered one of the richest resources of many artists from the Arab world. Today, many contemporary artworks differ from one artist to another, but no Arab artist can completely deny the influence of calligraphy. The Arabic alphabet provides me with a variety of potentials to express the artistic identity of Arabs. My work seeks not to present the technicality, but to honor the world of the alphabet. I try to give each letter the value it deserves, and expose it to the contemporary world. My artwork is very intimate. Each piece is part of me. Each is a precious memory of my childhood, and each is a lucky charm.


Manar Al Muftah's, VCUQ graduate, first solo exhibition combining between Arabic calligraphy and printmaking.

From the khatt.net

vendredi 30 octobre 2009

y.z.kami


To Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης διοργανώνει την πρώτη αναδρομική έκθεση στην Ελλάδα του σημαντικού ιρανού καλλιτέχνη Υ.Ζ. Κάμι, με τίτλο "Πέραν της Σιωπής". Στην έκθεση παρουσιάζονται 16 έργα (ζωγραφική, κολάζ, γλυπτική) που δημιουργήθηκαν από το 1990 μέχρι σήμερα και αποτελούν σταθμούς στην καλλιτεχνική πορεία του Υ.Ζ. Κάμι.

H έκθεση οργανώνεται γύρω από δύο ενότητες έργων. Στην πρώτη περιλαμβάνονται προσωπογραφίες μεγάλων διαστάσεων, οι περισσότερες από τις οποίες φτάνουν και τα τρία μέτρα, αλλά και ομαδικά πορτρέτα. Ο καλλιτέχνης, που γοητεύεται ιδιαίτερα από το ανθρώπινο πρόσωπο, χρησιμοποιεί ένα ρεαλιστικό τρόπο για να αποδώσει τα χαρακτηριστικά των πορτρέτων του. Τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα να εκφράσει την πνευματικότητα αλλά και τη συναισθηματική κατάσταση των προσώπων που ζωγραφίζει. Η εσωτερικότητα των προσώπων αυτών σε συνδυασμό με την καλλιτεχνική πρακτική του Κάμι παραπέμπουν στα Φαγιούμ (νεκρικά πορτρέτα του 1ου – 3ου αιώνα μ.Χ.), αλλά και στην παράδοση της βυζαντινής αγιογραφίας.
Στη δεύτερη ενότητα περιλαμβάνονται έργα από τη σειρά με τίτλο Endless Prayers (Ατέρμονες Προσευχές), τα οποία εκφράζουν τον διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό προσανατολισμό του καλλιτέχνη. Κοινό μορφικό χαρακτηριστικό τους είναι οι ομόκεντροι κύκλοι που σχηματίζονται από ψηφίδες, πάνω στις οποίες είναι γραμμένα αποσπάσματα ποιημάτων του πέρση μυστικού ποιητή του 13ου αιώνα Τζελαλεντίν Ρουμί, και άλλων περσικών, αραβικών και εβραϊκών ιερών κειμένων. Μέσω της γραφής και της κυκλικής διάταξης, τα έργα παραπέμπουν στο μυστικισμό των Σούφι, στον περιστροφικό χορό των δερβίσηδων, σε στοιχεία της μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής, σε βυζαντινά σύμβολα, στην πανανθρώπινη εσωτερική, πνευματική αναζήτηση.

Ο Y.Z. Κάμι γεννήθηκε στην Τεχεράνη το 1956. Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική από νεαρή ηλικία. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (1974-75) και στη Σορβόννη (1976-81). Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές εκθέσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη ενώ έχει συμμετάσχει σε σημαντικές εκθέσεις διεθνώς, όπως στην 9η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης (2005) και στην 52η Μπιενάλε της Βενετίας (2007). Στην Ελλάδα έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη διεθνή έκθεση του ΕΜΣΤ, Ο Μεγάλος Περίπατος (2006), με μια εγκατάσταση στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς και ένα ζωγραφικό έργο στο χώρο της Τεχνόπολης. Έργα του βρίσκονται σε μεγάλα μουσεία της Νέας Υόρκης, όπως το Metropolitan Museum of Art, το Museum of Modern Art και το Whitney Museum of American Art. Εκπροσωπείται από την Gagosian Gallery της Νέας Υόρκης. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

οι πληροφορίες είναι από το site: http://www.elculture.gr

mardi 20 octobre 2009

Paris Photo 2009

Spotlight on Arab and Iranian Photography


The Hardcover features an old photograph of Egyptian Actress Sherihan at childhood.

Paris Photo will present a panoramic overview of worldwide photographic expression, spanning the 19th century to the present day while also unveiling an emerging international scene.

For its 13th edition, Paris Photo turns the spotlight on photographic work from the Arab countries and Iran in what is an unprecedented exploration of the practice in this part of the world.

Curated by Catherine David who was responsible for Documenta X in Kassel in 1997 as well as numerous exhibitions and publications on Middle Eastern artistic expression, this year's project will be based on three components.


The Central Exhibition will unveil a selection of rare studio photographs from the archives of the Arab Image Foundation in Beirut; the Statement section will present a number of emerging talents from the region - from Tehran to Damascus, Beirut to Cairo, Tangiers to Dubai... The Project Room will offer a series of video works, testimony to the growing interest for the dynamics of this medium among the artists of the region.

Carrousel du Louvre, 99 rue de Rivoli. 75001 Paris
Dates: 19-22/11/2009
For more information: www.parisphoto.fr

lundi 12 octobre 2009

periple des perles


Les perles, premiers ornements durables possédés par les hommes,
s'offrent en infinies variétés et leur cote est internationale.
Durables et portables sont des infimes réceptacles de pouvoirs secrets qui effectuent de longues périples.
Fortement chargées de symboles depuis de millénaires, combinées et recombinées dans une immense gamme de matériaux, elles ont depuis toujours exprimé le rang social, l' histoire politique et les croyances religieuses.
Une des premières monnaies régulières d' échange entre les hommes des communautés agraires; elles n'ont cependant jamais perdu leurs pouvoirs métaphysiques.
Objets de troc, mondialisées avant la lettre, elles ont subi l'influence de plusieurs cultures dans leur va-et-vient continu par des chemins croisés.
Elles ont depuis toujours constitué pour l'homme un "fil d'Ariane", vrai ou imaginaire.
Un collier, un chapelet ou un rosaire que les mains attrapent et caressent, obtient -ne fût-ce que pour un instant- un pouvoir surnaturel, en se transformant en amulette, en talisman ou en ex-voto.